Sekta… Co kryje się pod tą nazwą? Postaram się odpowiedzieć na to pytanie w poniższym artykule. Pojęcie ‘sekta’ ma wielorakie znaczenie. Dotyczy jednak zawsze określonej wspólnoty, związku grupy ludzi, która wyodrębniła się z jakiejś wielkiej religii, ruchu społecznego czy światopoglądowego. Pojęcie sekty trzeba więc rozpatrywać na różnych płaszczyznach.

Znaczenie językowe „sekty”

Słowo ‘sekta’ pochodzi z łacińskiego „Secta” i wywodzi się z czasownika „sequor” – iść, podążać za kimś. Stąd wyjaśnienie dotyczące sekty: droga, którą się podąża, sposób postępowania. W ciągu wieków „sekta” była raczej pojęciem neutralnym. Z czasem jednak, gdy działające sekty wykazywały nieraz skrajne formy kultyczne, pociągnęło to za sobą konflikty z kościołami, systemami państwowymi i ze społeczeństwem.

Przyczyny szerzenia się sekt

–         Poczucie wspólnoty, potrzeba przynależności

Ludzie czują się samotni, powstaje w nich potrzeba przynależności i poszukiwanie więzi, wsparcia, miłości, tolerancji. Sekty zdają się ofiarować: ludzkie ciepło, wsparcie w niewielkich i silnych wspólnotach; wspólny cel; grupę, która często zastępuje jednostkę w myśleniu.
–         Poszukiwanie odpowiedzi

W złożonych, niejasnych sytuacjach ludzie szukają odpowiedzi i rozwiązań. Sekty zdają się ofiarować: proste, gotowe odpowiedzi na skomplikowane pytania.

–         Potrzeba bycia rozpoznanym, wyróżnionym

Ludzie odczuwają potrzebę wyodrębnienia się. Chcą mieć świadomość, że są w jakiś sposób wyjątkowi. Sekty zdają się ofiarować: zainteresowanie każdą osobą; szansę stania się członkiem elity.

Grupy najbardziej narażone na wpływ sekt

Dokument watykański uznaje młodzież za najbardziej narażoną na działalność sekt. Zalicza się do nich: młodzież z rodzin nieustabilizowanych, bezrobotną, z mniejszości etnicznych, z krytyczną ciekawością. Część młodych, ale i dorosłych, ulega technikom werbowania stosowanym przez sekty. Niektórzy liczą na korzyści ekonomiczne ze strony sekt. Doświadczenie wykazuje, że sekty osiągają największe sukcesy wtedy, kiedy społeczeństwo lub Kościół nie potrafi odpowiedzieć na pytania, oczekiwania i pragnienia ludzi szukających rozwiązania swych problemów życiowych. Sekty werbują najczęściej w szkołach, na uczelniach, miejscach uczęszczania ludzi młodych, miejscach zaludnionych. Najpierw obiecują równowagę ze światem, starają się zdobyć zaufanie potencjalnych ‘ofiar’ sekt. Później zaczyna się obiecywanie ‘raju’, przekonywanie, iż tylko Oni są ‘narodem wybranym’. Że tylko Oni przeżyją zagładę itp. Po takim ‘praniu mózgu’, po kilkunastu spotkaniach ‘z przyjaciółmi’ osoba werbowania nie jest w stanie samodzielnie myśleć. Gdy ofiara chce wydostać się z sekty, inni nie pozwalają jej na to. Mówią, że robiąc to naraża się na gniew „guru” itp. Warto jednak zauważyć, że podobne cechy wykazują wszystkie wielkie religie, a w początkach tworzenia się tych religii one również wyglądały jak sekty.

Tekst opracowano na podstawie książki Bp. Zygmunta Pawłowicza pt. „Kościół i Sekty w Polsce”.