Wirus ebola – diagnozowanie, wykrywanie i leczenie. Jak wykrywa się wirusa Ebola?
Z racji tego, że Ebola jest wirusem wysoce wirulencyjnym to muszą być stosowane specjalne środki ostrożności w czasie pobierania próbek do badań. Izolacja wirusa z surowicy krwi podczas ostrej fazy choroby w odpowiednich hodowlach komórkowych stanowi najbardziej wiarygodną metodę diagnozowania. Do izolacji nadają się także pobrane podczas autopsji tkanki z węzłów chłonnych, wątroby, nerek, śledziony czy serca. Podczas wiremii cząsteczki wirusa mogą być odszukane przy pomocy technik mikroskopii elektronowej. Testy mogą być przeprowadzane przez identyfikację RNA wirusa metodą RT-PCR. Miano przeciwciał wykrywa się testem pośredniej immunofluorescencji (IFA) oraz testem ELISA, lecz swoistość reakcji powinna zostać potwierdzona przez radioimmunoprecypitację lub poprzez „Western Blotting”. Surowica pacjentów z podejrzeniem o infekcję powinna być inaktywowana promieniowaniem g. Przeszkodą jest brak reakcji w testach neutralizacji surowic ozdrowieńców i zwierząt doświadczalnych po zakażeniach filowirusami. Utrudnia to ustalenie czy Sudan, Zair i Reston są serotypami tego samego wirusa, czy raczej odrębnymi gatunkami. Dodatkowo zjawisko neutralizacji wirusa in vitro często łączy się ze zdolnością surowicy ozdrowieńców do ochrony przed zachorowaniem lub też do wspomagania leczenia jednostki chorobowej wywołanej danym wirusem.

Jak leczy się osobę zarażoną wirusem Ebola?

Leczenie gorączek krwotocznych wywołanych przez filowirusy np. Ebola czy Marburg prowadzi się w sposób objawowy. Podtrzymuje się stan ogólny podając dożylnie roztwory odżywcze i nawadniające. Należy kontrolować funkcje układu krwiotwórczego, nerek, wątroby i ogólny stan kliniczny. W przypadku skłonności do krwotoków podaje się protrombinę, krew, VII, IX i X czynnik krzepnięcia. Profilaktycznie stosuje się heparynę, w celu uniknięcia skrzepów (jednocześnie kontrolując czas protrombinowy). Pewną wartość terapeutyczną może mieć seroterapia (podawanie surowicy ozdrowieńców), nie ma jednak jednoznacznych obserwacji i zaleceń. Zabieg taki stosowano w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirusa Marburg we Frankfurcie. W przypadku laboratoryjnego zakażenia wirusem Ebola w Anglii zastosowano leczenie skojarzone podając interferon i surowice ozdrowieńców pochodzące z Zairu i Sudanu. Dane eksperymentalne wykazują jednak na brak efektu leczniczego surowic, a podawanie interferonu może spowodować podwyższenie temperatury i inne zespoły kliniczne utrudniające rozpoznanie i leczenie, wobec czego pozostaje jedynie leczenie objawowe.